James is en blijft een goede vriend. Omdat James mij zo af en toe een cadeautje durft te geven. Een huishoudelijk cadeautje dan nog. Ik weet nog goed welk trauma ik overhield toen ik op mijn 16de mijn eerste stukje ‘uitzet’ kreeg: een peper- en zoutvat. Was dat het nu? Zou ik dat nu elke verjaardag, elk nieuwjaar, elke kerstmis, elke speciale gelegenheid krijgen? “Dingen waarvan ge later nog dankbaar gaat zijn dat ge ze hebt gekregen!”, spraken wijze mensen toen. Had iemand me toen een stofzuiger gegeven, ik gaf hem in verpakte doos terug.
Maar nu, veel ouder en beetje wijzer intussen, was ik oprecht content, wat zeg ik, euforisch toen de uitvinding van de eeuw voor mijn deur stond. Een snoerloze stofzuiger van James. Ofte: een Dyson.
Voordelen op een rijtje?
- snoerloos dus. Geen snoer, niet halverwege de woonkamer moeten stoppen, stang neergooien, zuchtend van het ene naar het andere stopcontact lopen. Snoerloos is zo in, beste mensen.
- ideaal om uw zonen te leren stofzuigen: licht, compact, makkelijk te bedienen. Mijn schoondochters zullen me dankbaar zijn.
- ideaal voor de kleine vuiltjes, al zou ik evengoed stoffer en blik kunnen uithalen om wat kruimels rond de tafel op te vegen. Ik hou mezelf voor dat die dingen opzuigen toch ietwat hygiënischer is.
- ideaal voor boven: geen gezeul meer met de vaste stofzuiger. Die blijft beneden.
- perfect voor trappen en om de auto mee te stofzuigen. En ook plafonds en muren. Gezwind zwier ik mijn mini-Dyson de lucht in. Nu nog de juiste muziek vinden en ik kan me helemaal wagen aan enkele Dyson moves.
Wederom: bedankt James. Namens alle vrouwen die huishoudelijke klussen best wat aangenamer willen zien. Of zoals Lien zegt: waarom is daar nooit iemand eerder op gekomen?

