Benne duwde deze morgen een olijke ‘goeiemorgen’ door zijn keel, gevolgd door een al even enthousiast ‘Smakelijk, mama!’. Hij was bijzonder vrolijk, en zo hoort het ook vind ik. Zuurpruimen, grumpy people, mensen die in alles het negatieve zien: ik kan daar niet zo goed mee om, al probeer ik altijd wel te begrijpen waarom iemand zich zo gedraagt. ’t Is makkelijker om kritiek te geven dan een compliment te geven, ’t is makkelijker om te lachen met iemand dan te lachen bij iemand.

Ik zou dat ook kunnen doen, en soms betrap ik me daar ook wel op. Pas op, ’t zal wellicht niet zo moeilijk zijn aangezien er dat zoveel mensen de hele dag door doen. Maar echt, wat heeft een mens daar nu aan? Je moet eens proberen een hele dag met je mondhoeken naar beneden te lopen: je zou voor minder chagrijnig worden. Er zijn zelf beweringen dat om te lachen een mens zowat 20 spieren nodig heeft, en om chagrijnig te kijken 40. Misschien is het een fabeltje, maar ik geloof het wel graag. En tenzij ik aan spiertraining in het aangezicht wil doen is lachen dus nog altijd wat makkelijker.

Dus: ziehier de facial feedback hypothese, één van de fijnste dingen die ik als eerstejaars psychodinges mocht leren. Zelfs Darwin wist er al van, en u nu ook: trek je mond gedurende één minuut zoals je een ‘oooo’ zou uitspreken. U zal zich eerst belachelijk voelen, onwennig en er weinig fun aan beleven. Hou vervolgens één minuut je mond in de ‘eeee’-stand, u voelt zich ook belachelijk, onwennig, maar beleeft er wel meer plezier aan. Ofwel eindigen we al onze zinnen vanaf nu op: é, ééé, éééé? (tis woar é?!), ofwel houden we de hele tijd een potlood tussen onze tanden (niet lippen), naar ’t schijnt zou dat ook nog helpen.

Het punt dat ik wou maken: ik heb het maar weinig of niet voor zuurpruimen, mijn oudste zoon blijkbaar ook niet, en het doet me deugd dat hij ’s morgens vrolijk de dingen en zijn moeder groet. Ik vermoed dat nog niemand op zijn sterfbed heeft gezegd: “Had ik maar wat minder gelachen of genoten in dit leven”. Het andere daarentegen…

Hier, om de dag op te vrolijken! Als zelfs mijn meetje en peetje van 90 en 88 het nog kunnen, wij dan ook!