Polygamie is in!

Ik ga zwaar scoren met deze titel, ik voel het šŸ™‚

Dat polygamie in is dus, en dat weet de oudste zoon hier. Dat hij graag met mij wil trouwen, wist hij vanavond te zeggen. En nee, niet met knieval, gewoon recht op mij gesprongen, knieĆ«n tussen mijn ribben geplant, diep in de ogen gekeken en dan ‘de vraag’ gesteld. Mocht de grote man des huizes mij buiten willen gooien, ik kan dus nog altijd bij mijn zoon terecht, voila. Maar dan moet ik er wel zijn andere vrouw bijnemen, want (voor de goedkoop, ’t is crisis voor iedereen), zou hij dan ook meteen trouwen met zijn lief A. Toen ik zei dat dat niet kon, dat hij Ć©Ć©n meisje moest kiezen om mee te trouwen, zei hij: “Mamaaaah, jij bent mijn bĆ©ste vriend, en ik ga met jou ook trouwen, want mijn auto zal groot genoeg zijn.”

Ik hoop dat hij op zijn achttiende niet met een halve camionette komt aangestoven. En een brommer mag hij ook al vergeten.

En oh, liefste zoon, dat liefje A. van je? Ik kan ze wel aan hoor.