Gezocht: vast babysitteam

Soms bellen wij hier de mevrouw van de Gezinsbond en vragen haar heel lief of ze nog een babysitter in voorraad heeft voor ’t komende weekend. Dat moet wel zo’n 3 dagen op voorhand gebeuren en dat is al een eerste probleem. Ik weet meestal niet op woensdag of ik op vrijdag of zaterdag veel goesting zal hebben om of een 20-jarig fuifnummer of een 30-jarige huismus te zijn. Vaak heb ik dus geen babysit op vrijdag of zaterdag, maar zit ik wel te wriemelen in de zetel wegens veel willen: zoals weg, glas drinken, beentje strekken, kluchtje vertellen (die trouwens altijd grappiger zijn in mijn hoofd, dan wanneer ik ze vertel), zever verzamelen en grote plannen maken.

We hebben wel een opa-en-oma-team ter beschikking, maar die mensen moet je nu ook niet elk weekend gaan opzadelen met twee ventjes die elk moment kunnen veranderen van grootste vriendjes naar ergste vijanden. En dan blijven die ventjes daar ook slapen, slaap ik dan de zondag tot een gat in de dag en heeft een mens zo ook weer niets gedaan.

Tot ik hoorde van een andere mama dat zij de tussenstap ‘bellen-naar-die-van-den-Bond’ al lang overslaat. Ze belt rechtstreeks ’t babysitmeisje op (misschien zelfs nog de dag zelf), vraagt of dat past, en informeert daarna die belangrijke mensen die dat bijhouden in boeken. Zo ben je zeker dat je jouw voorkeursoppas kan ‘reserveren’ en dus niet spannend moet afwachten op vrijdagavond, een kwartier voor je vertrekt, wat ze nu weer binnen gooien.

Een vast babysitteam lijkt me dus wel bijzonder aangenaam, vooral als ik een last-minute opwelling krijg om eens het kieken uit te hangen. Is ‘Den Bond’ het enige alternatief of moet ik gewoon dichter bij de familie gaan wonen en mijn kinderen veel peters en meters geven?