Over wij en ik.

Dingen die ik mijn zonen liever niet meer hoor zeggen…

  • in een overvolle supermarkt en zo’n 20 decibel te luid: “Ei mama, die meneer heeft daar nog een beetje een dikke buik hé.”
  • tegen zowat iedereen: “Ei dikzak! Dikzak! Diiiiikzaaaak!”
  • tegen elkaar: “Tijd voor de pierlewietieshow!” (Nee, ik vertel hier niet wat ze daarmee bedoelen, echt niet).
  • tegen mij: “Je moet nog een handje bijzoeken hé mama, dan kan je nog meer doen.”
  • tegen iedereen die het horen wil: “Hihi, ik heb een prot gelaten…”
  • tegen hun ouders: “Ma ség, ik zie de televisie niet, je staat ervoor, en ’t is net van Baloe en zijn liedje!
  • tegen eender welke chauffeur in eender welke auto: “Ség, rij ne keer een beetje rapper. Allez!”

Dingen die ik ze wel graag hoor zeggen…

  • tegen mij: “Mamaah, jij ben de mooiste en de liefste!” Iets met waarheid, kindermond en zo?
  • tegen iedereen: “Ik kan dat al zelf hoor, ik eet veel patatjes.”
  • tegen zichzelf: “Mooi vandaag!”
  • tegen hun ouders: “Gaan jullie mee, ja hé, jullie gaan toch mee hé?”
  • tegen elkaar, ooit op een dag mag ik hopen: “Gaan we eens gewoon samen spelen? Dat is gewoon veel leuker dan telkens na twee minuten te moeten ruzie maken. Bovendien doen we met dat geruzie ons moeder ook geen plezier mee en onszelf nog minder. Want dan loop je nog tien minuten na te snikken, met een knalrode kop en roodomrande ogen, enkel en alleen maar omdat wij twee, van de vierhonderdduizend auto’s hier aanwezig in dit huis, per sé weer allebei diezelfde moesten hebben. En omdat we met momenten een ander niets gunnen, loopt ons moeder dan een half uur ambetant, en zou ze ons nog durven een snoep ontzeggen. Dus: laten we maar gewoon samen spelen, lieve broer. En laten we daarna maar ons moeder een massage geven, dat arme mens ziet met momenten zo af met ons.”

Een mens mag toch al eens dromen, nietwaar?

Advertenties

6 gedachtes over “Over wij en ik.

  1. Lol, ik zie het zo voor me…
    Bij ons is er een leeftijdsverschil van bijna 9 jaar, dus eigenlijk is er tussen hen nooit ruzie. Maar af en toe wel eens een totaal gevoel van desinteresse van de oudste. Maar hey, wij zijn af en toe ook wel eens graag gerust gelaten hé?

      • Euhm, het scheelt dat de oudste eigenlijk de dochter is uit het eerste huwelijk van mijn echtgenoot. Sorry, ben zodanig gewend dat iedereen een beetje weet hoe de vork in de steel zit, dat ik dit er even bij vergeten te vermelden ben. Ze voelt ook niet als een stiefdochter, maar echt als een dochter, zelfs al is ze niet zo vaak bij ons. Zodus…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s