Kind en Gezin: de waakhond der opvoeding en gezondheid van het kleine jonge volkje. Alles wordt grondig geïnspecteerd en met een half oog kijken ze ook direct of die bodietjes wel goed gewassen zijn, of er niet al te veel oorsmeer in de oren zit, of die oogjes wel mooi uitgewassen zijn, etc. Geen denken aan dat we kleine Benne ooit zullen kunnen verwaarlozen, daar waakt Kind en Gezin – afdeling Deerlijk wel over.

Deze morgen mocht Benne zijn kadootjes afhalen bij Kind en Gezin. Eén jaar oud, dat verdient een spuitje. En omdat hij zo flink is, kreeg hij er zelfs twee. Eentje in de bil (geen kik gegeven, de stoere vent), en eentje in de bovenarm (recht in zijn welgevormde biceps, toen was hij al heel wat minder stoer). Enfin: meneer heeft de nodige antistoffen binnen tegen een serie enge kinderziektes, de volksgezondheid is dus buiten gevaar. Aan ons zal het niet liggen.

De verpleegster vroeg of hij al een eigen willetje had, waarbij ze het woord ‘willetje’ zo lief uitsprak dat we eigenlijk trots zouden moeten zijn dat onze zoon al een serieus karaktertje heeft en dat met momenten ook laat blijken. Och, kijk! Hoe lief! Benne krijst en is aan het stampvoeten! Tja, hij heeft een eigen ‘willetje’, flink hé!

Kleine Benne mag vanaf nu gebakken vlees eten (euh? mocht hij dat nog niet of zo?), mag yoghurt eten (is al twee maanden ontzettend lekker…) en mag, als hij dat wil(letje), zelf met zijn handjes het eten naar binnen spelen. Zal hij graag horen, nu hij de lepel heeft benoemd tot speelgoed en allerminst tot ding dat dient om eten in je mond te stoppen.

Morgen gaan de peuterjaren officieel van start, met eigen willetje. Of de ouders dat nu graag hebben of niet. Zo krijg hij weer zijn zin 🙂