KK

En dan gaat het licht uit, de deur dicht. Traag loop je door de gang en je wil niet achterom kijken. Voor de laatste keer de parking af in het kleine bolleke, voor de laatste keer het Alma-eten bekritiseren, voor de laatste keer de goede koffie proeven, een beetje knuffels, toffe woorden. Huilen doen we niet, daarvoor zijn we te groot geworden.

Maar ’t zit er op, daar waar ik dacht eeuwig te zullen blijven, daar waar ik me als een kind in een speeltuin voelde, dat af en toe streken mocht uithalen, daar waar je mening werd geapprecieerd, daar waar je respect hebt voor baas en collega’s, daar waar je heel veel kan bijleren, … daar heb ik afscheid van genomen. De KULAK-deur achter me dicht, maar niet gesloten.

Enter Katho, enter samenwerking Katho-Kulak, enter mezelf als kleine schakel hiertussen. De sfeer op de Katho is super, leuke mensen, ongedwongen, open en positief (leuke promopraat), maar een nieuwe horizon verkennen maakt altijd wat bang en onzeker. Gelukkig heb ik de steun van grote zus Kulak en haar medewerkers. En nu ben ik dus een dubbele K: Katho’er en Kulak’er.

Bedankt collega’s en bazen, tot gauw!

Mieke

Advertenties

Een gedachte over “KK

  1. hey

    Ook ik heb er gisteren mijn laatste dag in de h. hartschool opzitten.
    raar he!! inderdaad, niet achterom kijken, laatste keer alarm aan, laatste keer…..”afscheid” collegas,.. maar nu ga ik naar de st rafaëlschool en tzal daar ook wel goed zijn! ik herken me volledig in uw teksje!!

    vele groeten en tot gauw es
    Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s