Omdat de kleine I. ook een verjaardagsfeestje mocht hebben.

En omdat wij hier blijkbaar een fantastische tante in huis hebben die de kindjes kwam verrassen met potjes, sponsjes en penselen. Kindergrime: ik hoef het niet meer te leren, de tante kan het al! En alle koters hier aanwezig mochten proefkonijn zijn.

En natuurlijk kon één grotere koter (ofte nonkel) het ook niet laten om zich eens onder handen te laten nemen.

Wij hadden op het eind: twee keer spiderman, een leeuw/tijger, een volwassen vlinder en een jarige prinses. En ook: een huis met op alles wat vast en los staat vlekken. Oranje, gele, roze, bruine vlekken van kinderhandjes die het niet kunnen laten de beweging hoofd/wang – kast/deur/muur/zetel te maken. Een huis dat volledig overhoop ligt, en vreemd genoeg: ik kan dat dus perfect verdragen. Van kinderen wel ja, de bedgenoot zou het niet moeten proberen.