stand van zaken

Het is zondagavond, 21.55 uur: zoon Benne ligt boven in zijn bed te brabbelen. Meneer is nog lang niet moe, ondanks het geravot, gesleur, geval, geboenk buiten. Meneer wil niet in zijn nieuwe kamer slapen, zelfs niet als alle knuffelberen en herkenningspunten verwijderd werden naar de nieuwe kamer. Nee, geef hem maar een lege babykamer met kasten en babybed. Hoe mooi zijn nieuwe kamer ook is: slapen doet hij er niet in. Spelen des te meer.

Fries is terug vlekjesloos. Na de drie-dagencrisis (achteraf gezien: een kinderziekte genaamd ‘drie dagen koorts’ of ‘de zesde ziekte‘, ja, minstens zoveel zijn er) kreeg kleine meneer vlekjes. Nog zieliger, nog mottiger. En dan gingen die vlekjes terug weg. En Fries werd blijer, contenter, een baby met heel wat eetlust.

En mijn eerste week verlof zit erop. Zijn we uitgerust? Neen. Hebben we veel taken kunnen doen? Neen. Hebben we eigenlijk iets kunnen doen? Ja, genieten van die twee kleine koters. En dat volstaat wel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s