Weer een nieuw mooi speeltje waarmee een mens zijn tijd kan verdoen. Meer info hier. En we zijn er alvast heel tevreden over!

Fries lijkt op zijn opa’s, het ventje is redelijk kaal aan het worden. Daar gaan die mooie bruine haren… Enkel een randje aan de zijkanten en de achterkant bewijst hoe mooi bruin zijn goddelijke lokken waren bij de geboorte. Bij zijn eigen feest zal Friesje er dus uitzien als een gerimpeld oud mannetje. En nu is het afwachten wat er terugkomt: blonde haren of bruine haren. Favoriet: bruine haren met die mooie blauwe ogen van hem. We hebben tenslotte al een blond geval dat zich dartel een weg door het leven baant en dit op alle mogelijke manieren: omhoog (kruipt al zelf in zijn eetstoel), omlaag (vallen, zucht), vooruit, achteruit, zijwaarts (met de benenwagen, met de fiets, al kruipend of al sluipend). Grote broer Benne heeft energie voor tien, wil tegenwoordig pas om negen uur ’s avonds vertrekken naar dromenland, en geen enkele kabouter (Plop, Kwebbel, Klus, de hele santenboetiek) die daar iets zal kunnen aan veranderen. Om zijn energie wat te minderen laten we hem kuisen, de ramen lappen, de vloer stofzuigen en daarna schuren, de muren schilderen. Enfin, alles wat onder de noemer kinderarbeid valt laten we hem doen. Maar hij is eerst begonnen!

Trouwens, Bumba… da’s iets voor baby’s. Benne is daar al te groot voor, hij schudt heftig met zijn hoofd als we vragen of hij een filmpje van Bumba wil zien. Mema (Mega Mindy), Piepiaat (Piet Piraat) en Kapop (Kabouter Plop): da’s pas cool! Ook een grote favoriet: Kami (vrachtwagen), maar omdat iemand ooit eens ‘camion’ moet gezegd hebben heeft Benne natuurlijk gretig dat woordje opgepikt. We zullen moeten beginnen opletten met wat we zeggen willen we van onze zoon een welsprekende en ‘beschaafde’ peuter maken…

We willen niet zover gaan en stellen dat één peuter en één baby gelijk zijn aan drie kindjes, maar het is alleszins meer dan twee. Donderdag en vrijdag gaat Benne naar de onthaalmoeder en dan is het een rush van hot naar her om klaar te zijn tegen half negen (huidig streefdoel), eens mama Mieke terug gaat werken moeten beide jongens klaar zijn om acht uur. Gewassen, verse kleren, maagjes vol, jassen aan, in de bijpassende autostoel en dan hup naar de onthaalmoeder. Gisteren lukte het wonderwel, maar toen waren we ook al van half zeven in de weer. Tegen vijf voor negen stonden we bij de onthaalmoeder (te voet dan nog wel!). Deze morgen was het iets anders: Fries in pyama de maxi-cosi in, Mieke ongewassen de auto in en Benne met de boterhammen in de box en de fles in de hand de autostoel in. Steve was op zijn dooie gemakken om kwart voor acht naar school vertrokken, de hele hectische zooi rustig achter zich… Op één of andere manier moet het schema dus nog wat strakker in de komende acht weken.

Friesje mocht intussen ook al genieten van de zachte schoot van pépé Duif, of pépé André, zijn overgrootvader. Beide heren voelden zich wonderwel goed bij elkaar.

En opa Gerrit maakte deze powerpointpresentatie met alle woorden die Benne intussen al kent en waarvan wij ook al weten dat hij ze kent. In Benne zijn hoofd vliegen, zweven en springen ongetwijfeld nog meer woorden rond en het is nu al zo’n kwebbel… En dan heb je gelukkig grootouders die al die mooie momenten en kunsten vastleggen en bij gebrek aan speelpleintjes in Sellewie dan maar met Benne naar het speelpleintje in Izegem en de ‘berg’ in Desselgem gaan.

bennes-woordenboek.ppt

We zouden er een educatief verantwoorde uitstap van maken. Het zonnetje scheen, het was niet te koud en Benne had er wel zin in (lees: op een schaal van 1 tot 10 haalt zijn peuterpubergedrag een 5). Vandaar: een uitstap naar de kinderboerderij in Deerlijk. En ja, het was leuk, en Benne vond het allemaal best. Eerst naar de kippen, dan naar de paardjes, de koeien, de geitjes, de schapen, de ezel… En bij de eendjes, kalkoenen en andere tweevoeters liep het mis. Benne wou niet aan het handje lopen en wou zelf een brugje overstappen. Een brugje waar kleine kindjes heel snel kunnen af vallen, en als dat gebeurt liggen ze in de modder tussen eendjes en kalkoenen. Mama Mieke dus mee op het brugje en toen Benne van het brugje werd gehaald was dat zeker niet naar meneer zijn zin. Resultaat: gekrijs, dubbelgeplooid over de arm van mama, theatraal wijzend naar andere kindjes in de hoop dat die hem zouden verlossen van de dagelijkse kwellingen in zijn jonge leven. Zelfs het kleine paardje kon niet meer op Bennes aandacht rekenen. Dan maar teruggegaan naar de ezel, zodat Benne even zijn hart kon luchten bij een ‘soortgenoot’.

En Fries? Kleine Fries sliep overal doorheen, met een muts en een vest die zowat kilometers te groot zijn was de jongen meer dan goed ingeduffeld en behalve een zacht gemurmel toen we bij de varkens kwamen (die geur…) was het allemaal peis en vree met de kleine Fries.

Woensdag 30 januari 2008, 9h37

Miekenstiev Poductions present:

Fries “Sebbe” Kerckhove

Een stevige kerel die samen met Benne “Gerben” het leven van mama en papa wat “aangenamer” zal maken.

Sindsdien gaat de mama door het leven als MEGA MIEKE. En dat is zeer begrijpelijk als je onderstaande cijfers even bekijkt.

– 137 minuten: tijdsverschil tussen de eerste wee en de geboorte

– 7 minuten: de tijd die we doorbrachten in de verloskamer

– 53 cm: lengte van de baby

– 4440 gram: gewicht van de baby

Vanaf heden hoef je je niet meer schamen als je buigt bij het aanschouwen van deze Supermama.

En hier zijn dan de Kerckhoves van Sellewie:

Eindelijk is het dan zo ver.

Op dinsdagavond mochten we naar Waregem rijden. De bevalling zou worden ingeleid.

Maar dat zou dan ook ten vroegste om 4 uur zijn op woensdagmorgen. Dus papa alleen terug naar huis.

Gelukkig was Mieke zo vriendelijk om te wachten met bevallen tot ik terug was in de kraamkliniek.

Om 7h20 de eerste wee, om 8h40 werden de vliezen gebroken, om 9h30 naar de verloskamer, om 9h37 einde van de voorstelling.

Ja hoor, een bevalling in welgeteld 137 minuten van de eerste wee tot en met de intrede van Fries op deze aardkloot.

Dat verdient een applausje voor Mega Mieke, die nu alom geprezen en geloofd wordt in Waregem door iedereen van de materniteit. Zeker als je er de lijfelijke coördinaten van de “kleine” bijneemt: 4440 gram voor 53 cm. Een stevige kerel die (hopelijk) naar de naam Fries Sebbe Kerckhove zal luisteren.

We moesten dan wel 10 dagen langer wachten, maar het was de moeite: Benne II est arrivé. Even guitig, maar bruin in plaats van blond (zoals elk goed bier). Nu kan iedereen 30 januari aankruisen op de kalender als de verjaardag van Fries aka Chuckie aka Diego.

Ziehier de geboortedatum van de kleine Diego/Chucky. Dinsdagavond gaan we gezellig naar het ziekenhuis om het hele boeltje in te leiden zoals ze dat noemen. Dan beleven we een ongelooflijk gezellige nacht, om dan ’s morgens de eigenlijke bevallingswerken aan te vatten. In de loop van woensdag zal baby 2 geboren worden. Supporters kunnen dus afzakken naar het ziekenhuis van Waregem vanaf dinsdagavond half tien, alwaar wij zullen zorgen voor braadworsten en pistolets, glühwein, warme chocomelk en door een live-band verzorgde ambiancemuziek. Olé!

Benne is gek van paardjes. Om één of andere reden is hij ermee begonnen en zijn wij er gretig mee doorgegaan. Alhoewel dat nu ook niet te lang moet duren. Schijnt nogal een dure hobby te zijn later, voetballen of zwemmen is goedkoper 🙂 Van tante Lalotte en nonkel Klaas mocht hij onlangs mee om eens zo’n groot ‘paa-d’ in ’t echt te zien. De foto’s zijn een beetje wazig, wat wil zeggen dat er dus zeker nog een volgende keer moet komen! Merci tante en nonkel!

update: het paardje op deze foto’s is onlangs overleden. Tante Lalotte: Benne wenst je een nieuw heel lief paardje toe!