Voorlopig redden wij het hier nog wel zonder gps, ja. Zelf heb ik al vaak gevloekt toen ik weer eens verkeerd was gereden en in het grote Vlaamse wegenboek mocht zoeken in welk hol ik me nu weer precies bevond. Maar voor het gemak (en om echtelijke ruzies te vermijden ook :-)) hadden wij dit weekend een gps in bruikleen. Dat was vooral heel leuk voor de twee zonen, aan wie we uitgebreid mochten uitleggen ‘wat die mevrouw in dat bakje zat te doen’, ‘waarom die mevrouw zo raar sprak’, ‘hoe die mevrouw wist waar wij naartoe wilden gaan’ en vooral: ‘waarom die mevrouw zei dat we moesten slaan’:

Mevrouw van de gps: “Aan het volgende kruispunt, links afslaan. Linksssss afslaan.”

Benne: “Mamaah, papaah, op wie moeten wij slaan?”

Bovendien hadden we ook onze live-echo’s mee.

Mevrouw van de gps: “Aan de volgende rotonde: neem de derde afslag. Derde afslag.”

Benne en Fries: “Derde afslah hé papa, derde afslah, dééérde afslah!”

Rij daar eens een weekend mee rond zeg…

Kinderarts aan moeder: “Ja, ik herken dat direct dus hé, dat zijn dus van die allergische shiners, wij noemen dat een allergische bril. Je ziet dat direct, da’s overduidelijk bij dat ventje hier, die heeft daar echt last van, zo’n donkere kringen rond zijn ogen…”

Ik kwam niet voor zijn bril, allergisch of niet, ik kwam omdat ik vond dat de huiduitslag van de F-man wel een beetje de spuigaten uitliep. Akkoord dat het ventje er een beetje mottig moet uitzien en altijd met open mond moet rondlopen, al zeverend en hijgend, en dat we moeten wachten tot dat eruit groeit, maar eczeem is van een andere orde.

Bleek de gevlektheid en gekorreldheid van Zijne Ruwheid dus ook weer een gevolg te zijn van zijn allergie. Voedselallergie probeerde ik nog, hopend op iets nieuws, maar nee: algehele allergie aan alles wat met stof en pollen te maken heeft. Na de oren (buisjes), de luchtwegen (puffers), de honden (op een boerderij in Nederland), de tapijten (waar?), de flanellen lakens (waar?), roken in huis (waar?), … is het dus nu van ‘algemene allergie’ te doen. En met de benaming ‘allergische bril’ hebben we nog een cool ziektebeeld ook… We gaan er dus van uit dat mijn jongste hyperallergisch is en ik mag al tevreden zijn dat hij mij nog verdraagt. Allergische bril dus, of zijn het toch nog de poliepen?

Eens een maand testen met anti-allergische pillen en siroop en als de kleine vent daarna nog steeds met een allergische (zonne)bril rondloopt, zevert, met zijn mond open slaapt en daarbij zo een wedstrijd rochelen en reutelen voor bejaarden zou winnen, dan vliegen zijn poliepen eruit. En als dat zou werken? Dan vliegen de mijne er ook helemaal uit want ik ben mijn allergische bril ook wel een beetje beu. Nogal een geluk dat ik het bestaan van concealers heb ontdekt, ik mag dat nu wel gebruiken vind ik, op mijn leeftijd 🙂

En hopelijk lukt het vanaf nu om wat regelmatiger te schrijven. Genoeg zaken om te schrijven, daar niet van, maar ik wil u liever entertainen met onnozeliteiten en luchtige schrijfsels dan met half existentiële crisissen, met die laatste zou ik zelfs de mensen in real life niet durven vervelen 🙂